Ruim dertig jaar geleden deed mijn man Michael aangifte van diefstal van onze auto. Hij kon maar niet geloven dat iemand hem van de parkeerplaats bij zijn werk had gestolen.
Diezelfde dag was onze jonge zoon zijn voetbal kwijtgeraakt. Michael gaf hem een vaderlijke preek over verantwoordelijkheid en goed op je spullen passen.
Een paar dagen later ontdekte Michael, onderweg naar zijn werk, onze auto op een overloopparkeerplaats. Voor het eerst ooit had hij hem daar geparkeerd... en daarna was hij dat volledig vergeten.
Nu kunnen we er hartelijk om lachen, maar op dat moment was het allesbehalve grappig. Mijn man schaamde zich enorm.
En alsof het verhaal nog niet ironisch genoeg was: de voetbal van onze zoon lag gewoon in de auto.
Michael belde de politie om uit te leggen dat de auto helemaal niet gestolen was. Daarna ging hij naar onze zoon, gaf eerlijk toe dat híj degene was geweest die fout zat, en bood zijn excuses aan.
Sommige vaders zouden die voetbal misschien stiekem in de dichtstbijzijnde afvalbak hebben gegooid om hun vergissing niet te hoeven toegeven. Maar uiteindelijk zouden zíj daarmee de verliezers zijn geweest.
Integriteit gaat er niet om dat je je gezicht redt. Het gaat erom dat je eerlijk onder ogen ziet waar je gezondigd hebt of fouten hebt gemaakt (1 Johannes 1:8-10).
Als wij zeggen dat wij geen zonde hebben, misleiden wij onszelf en is de waarheid niet in ons. Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid. Als wij zeggen dat wij niet gezondigd hebben, maken wij Hem tot leugenaar en is Zijn woord niet in ons. 1 Johannes 1:8-10
Onze zoon ontdekte die dag, hoe belangrijk het is om eerlijk toe te geven als je een fout hebt gemaakt en dat grote mensen ook fouten kunnen maken
__
